Recenzje książek

Recenzje powieści Rud€

Fenomen książek Ewy Gogolewskiej – Domagały  polega także na tym, że nie epatują tanimi emocjami i pretensjonalnością  w miałkiej treści, ale wręcz odwrotnie, prostotą literackiego stylu i delikatnym humorem literackiego obrazu. Myślę, że każdy, kto ceni sobie rozrywkę na wysokim poziomie  zgodzi się ze mną, że ta książka oraz jej pierwsza część  są warte uwagi.

Cała recenzja: magazynobsesje.pl 


           „Rud€” to powieść nietuzinkowa, trudna do zaklasyfikowania. Z całą pewnością nie jest to romans, kryminał, thriller, ani tym bardziej zwyczajna obyczajówka […] Niewątpliwie jest to piękna książka, a do tego daleka od banału. To coś dla wrażliwych czytelników oraz tych, co lubią odrobinę egzotyki w tle”

Cała recenzja: zaczytaj się 

Autorka funduje nam całą paletę emocji; można zarówno uronić łzę jak i pośmiać się z całego serca. Na dodatek z całych sił kibicuje się młodej Samirze w doprowadzeniu misji do końca. Niewątpliwie jest to piękna książka, a do tego daleka od banału.To coś dla wrażliwych czytelników oraz tych, co lubią odrobinę egzotyki w tle.

Cała recenzja: drukowanachatka.blogspot.com

Ewa Gogolewska-Domagała przede wszystkim podkreśla istotną rolę zmian w naszym życiu, których nie da się uniknąć. Jedne są złośliwością losu i zmieniają nas na zawsze. Innym trzeba dać szansę, by wyzbyć się marazmu. Najlepiej obrazują to same bohaterki, których nieźle poharatane dusze nie mogą znaleźć ukojenia. Zwłaszcza historia Samiry jest tu barwnym, ale też refleksyjnym wątkiem.

Cała recenzja: katarzynastec.wordpress.com

Rud€ to dynamizm i paleta emocji, splot nieprawdopodobnych zdarzeń, które śledzi się z przyjemnością, kobieca literatura rozrywkowa o przyjaźni, miłości, rodzinie, nadziejach i rozczarowaniach, tęsknocie i kłodach sypiących się pod nogi, czyli wszystkim tym, czego szukamy sięgając po prozę tego typu. Spora dawka humoru i pozytywnej energii – tego również nie zabraknie w powieści Gogolewskiej-Domagały. Wciśnięta pomiędzy mrok kryminałów, czy ciężką literaturę faktu, może okazać się przyjemną odskocznią.

Cała recenzja: soy-como-el-viento.blogspot.com

W powieści wyczuwałam niesamowity realizm w oddaniu klimatu miejsc, w jakich dzieje się akcja. Belgia, Tunezja, Polska i Norwegia – to właśnie tam, wraz z bohaterami rozwiązujemy pojawiające się problemy. Autorce, pomimo dość krótkich opisów udało się oddać klimat egzotycznej Tunezji, czy mało przystępnej klimatycznie Norwegii. Ewa Gogolewska-Domagała potrafiła ukazać również rozbieżności pomiędzy dwiema ścierającymi się kulturami – Zachodu i światem muzułmańskim. Rozbieżności, które w praktyce mogą prowadzić do mrożących krew w żyłach wydarzeń, ale także do komicznych pomyłek.

„Rud€” to miejscami dowcipna, a miejscami bardzo poważna opowieść o radzeniu sobie z problemami, oraz o prawdziwej przyjaźni, mieniąca się niczym okładka książki – wieloma kolorami. Lektura tej powieści na pewno umili Wam jesienne wieczory.

Cała recenzja: subiektywnieoksiazkach.pl

Ewa Gogolewska- Domagała rysuje losy bohaterek w wielotonowych odcieniach różnorodnych emocji. „Rud€” doprawione są nutą nostalgii, smutku, strachu, rozgoryczenia, zaskoczenia, optymizmu, spokoju ducha, nici porozumienia i ekscytującej miłości. Życie tych trzech kobiet łączy się, przeplata, dąży w jednym kierunku ku jednoczącej i wspierającej sile kobiecej przyjaźni. To ona podnosi na duchu i lokuje we właściwym miejscu na życiowej mapie , wynosi na wyżyny swoich możliwości, wskaże błędy i daje motywację do zmian. Dużym plusem powieści są podróże pomiędzy Belgią, Tunezją, Polską, Norwegią. Mamy szansę podejrzeć zachowanie postaci w nowych warunkach, otoczeniu, w innej kulturze, w odmiennym sposobie myślenia, postępowania.

Cała recenzja: aleksandrowemysli.blogspot.com

Recenzje powieści Blondie$

Okazuje się, że istnieje współczesna literatura, która posługuje się fikcją (dla niektórych krytyków umiejętność jej stosowania jest walorem), wciąga językiem i ma swój całościowy wątek. I bawi.

Nie znam twórczości Pani Ewy Gogolewskiej-Domagały, ale myślę, że warto ją nakłaniać do dalszego pisania. Albo jeśli już ma coś nowego – do wydania. W dzisiejszych czasach dobra powieść rozrywkowa to też wielka wartość.

Krzysztof Mączkowski – blogi.newsweek.pl

Jakie sekrety kryją się za przyjściem Donaty na świat i dlaczego w akcie urodzenia wpisano jako imię ojca Wawrzyniec, skoro był on Arabem? Co łączy Dorotę ze skromną pokojówką, Samirą? Odpowiedzi na te pytania udzieli nam Ewa Gogolewska-Domagała, której udało się w lekkiej i przyjemnej opowieści zawrzeć nie tylko sporą dawkę wiedzy o kulturze i zwyczajach odwiedzanych przez bohaterki krajów, ale poruszyć też tak sporną do dziś kwestię pozycji kobiety w środowisku arabskim.

Wszystko to czyni z „Blondie$”  powieść idealną dla pasjonatów podróży i szalonych przygód oraz dobrych historii „z życia wziętych”. Dodatkowym bonusem (oprócz sporej dawki humoru) jest zaskakujące zakończenie. Widać, że Gogolewska-Domagała kryje w sobie, oprócz scenicznego głosu, jeszcze wiele talentów, a umiejętność tworzenia porywających opowieści jest jedną z nich. Dajcie się zatem uwieść „Blondie$”, jedynej książce o blondynkach, która rozbawi nie tylko brunetki.

Granice.pl

Bardzo dobra, lekka, kobieca lektura, pisana przystępnym językiem, z szybko rozwijającą się akcją, którą polecam wszystkim (wbrew pozorom, nie tylko kobietom) ponieważ dostarczy czytelnikowi odrobinę relaksu i dobrej rozrywki.

miqaisonfire.wordpress.com

Czytając książkę można naprawdę szeroko się uśmiechnąć ( a nawet gromko ryknąć śmiechem )w jaki sposób bohaterki radziły sobie w zderzeniu z inną kulturą. Książka ciepła, śmieszna, przyjemna lektura na wakacje, ale myślę też, że sprawdzi się w trakcie jesiennych i zimowych wieczorów, aby odegnać depresyjne nastroje. Dla mnie jedyną wadą tej książki jest ilość stron, bo tylko 247, a chciałoby się więcej.

lubimyczytac.pl

Ewa Gogolewska-Domagała napisała dobrą, lekką i przyjemną książkę, która nie irytuje infantylnym językiem ani banalną fabułą. Nie jest to romans, a opowieść o przyjaźni i otwartych sercach i umysłach. Można zarzucić książce, że bohaterki są zbyt idealne, ale przyznacie sami, że nie w każdej powieści chcemy czytać o brudzie życia i jego złych stronach. Książka nie przygniata swoim ciężarem, ale nie znaczy to, że jest głupia.

agaczyta.blox.pl